Obudziłem się w zaciemnionej, zimnej i cuchnącej pleśnią sali więziennej. Nie wiedzieć czemu się tutaj znalazłem, wstałem ze swojej pryczy i poszedłem chwiejnym krokiem do krat swojej celi. Więzienie wydawało się przerażająco ciche, biorąc pod uwagę atmosferę tego miejsca. Zewsząd atakowała mnie cisza, która napierała na mój mózg żądając wyjaśnień. Dlaczego się tutaj znalazłem? Dlaczego ktoś zaingerował w moją wolność? W obecnej chwili nie mogłem odpowiedzieć na to pytanie, gdyż moją uwagę przykuły akta leżące na pobliskim biurku strażnika, który najwidoczniej zrobił sobie przerwę na kawę i pączki. Przetarłem oczy, chcąc jak najbardziej polepszyć ostrość widzenia. Musicie wiedzieć, że oszukiwałem na komisji lekarskiej, aby tylko przyznali mi papierek, uprawniający mnie do jazdy za kółkiem. W tej chwili bardzo żałowałem, że nie noszę okularów, ale po dłuższym wytężeniu swoich narządów ocznych z niedowierzaniem stwierdziłem, że akta, które leżą na biurku dotyczą mojej osoby! Dość sporo czasu zajęło mi odczytanie nagłówka, aż w końcu żałowałem, że to uczyniłem. Gdy tylko to zrobiłem, zdałem sobie sprawę z jakiego powodu zostałem osadzony na przymusowe wakacje w więzieniu. Sam nagłówek głosił: "Zatrzymany za udział w nielegalnych wyścigach ulicznych".

Po niespełna dziesięciu miesiącach w świat wyjechał nowy Need For Speed! Tym razem z przyszytą naszywką "Undercover". Nowa odsłona powraca do korzeni serii, zrywając z koncepcją jej starszej siostry i znowu przenosząc akcję na zatłoczone ulice miast. Chyba wszyscy się ze mną zgodzą, że NFS Pro Street okazał się kompletnym niewypałem, zahaczając nawet o granice absurdu! Panowie z EA Games najwidoczniej poszli po rozum do głowy (lub fani serii zrobili im małą rewolucję analną) i stworzyli tytuł bazujący na kultowej odsłonie "Most Wanted" oraz agresywnym "Carbonie". Ogólnie rzecz biorąc, nowy NFS to połączenie tych dwóch tytułów, oraz dodanie kilku dość ciekawych rozwiązań, o których będziecie mogli przeczytać w dalszej części recenzji. Osobiście muszę stwierdzić, że niechętnie podchodziłem do nowego dzieła EA Games, mając w pamięci ich wcześniejszą porażkę w postaci "legalnych wyścigów". Czy udało im się mnie zaspokoić? Poniekąd tak, gdyż mam duży sentyment do starszych wersji tej gry, ale jak zawsze, da się do czegoś przyczepić i niestety (a może i stety) gra również ma wady. Ale wszystko w swoim czasie.

Ruch uliczny został tak zaprogramowany, aby krępował nasze ruchy w każdym wyścigu. O wyglądzie rozpisywać się nie będę, gdyż samochody uliczne wyglądają jak ja podczas poranków (czyli paskudnie). Moją uwagę przyciągnęła jednak sztuczna inteligencja, gdyż jest dość ciekawa. Bazuje ona na granicy debilności oraz błyskotliwości (trudno to określić). Otóż niejednokrotnie zapadnie Wam w pamięci sytuacja, podczas której nadjeżdżający z naprzeciwka samochód będzie zjeżdżał na boki, aby tylko uniknąć bliskiego spotkania ze zderzakiem innego czterokołowca. Czasami spieszą się tak bardzo, że wpadają w poślizg i taranują inne pojazdy (w tym także policję), co ułatwia nam wygranie wyścigu. Z drugiej jednak strony każdy kij ma dwa końce i tak naprawdę wszystko zależy od przypadku. Mimo, że niektóre auta zachowują się dość inteligentnie to zdarzają się i takie sztuki, które swoją „genialnością" przerastają idee samego Romana Giertycha. Kręcą się w kółko, jeżdżą po trawie, zderzają się same ze sobą, aż w końcu zablokują cały ruch na drodze.

 

Doskonale pamiętamy dość irytujący szkopuł występujący w poprzednich osłonach Need For Speed'a. Nie ważne jaki samochód kupiliśmy, to i tak, nasi przeciwnicy posiadali podobne pojazdy pod względem osiągów. W „Undercover' jest lepiej, a nawet dużo lepiej! Tutaj kupując nową brykę masz pewność, że przez jakiś czas będziesz dominował na torze, zostawiając przeciwników daleko w tyle, a nawet ich dublować! Jeżeli jednak i to Wam nie wystarcza możecie podrasować osiągi i odstawić rywali na tyle daleko, aby móc spokojnie iść zrobić sobie kawę lub herbatkę.