Perkusja, jak mniemam, niektórzy z Was wiedzą, nie należy do łatwych w nauce instrumentów. Wymaga od nas wyczucia rytmu, tempa oraz odpowiedniej synchronizacji kończyn. W zespole to między innymi od naszej gry zależy udany występ - nie możemy w końcu pozwolić sobie na zmianę rytmu będącego podkładem dla reszty grających. Gdy zbytnio przyśpieszymy, gitara będzie musiała nadążyć, ale wokal nie da rady wyśpiewać całości tekstu z powodu braku powietrza. Jednakże jaki związek ma perkusja z nowym minisem od MusiGames? Głównie motyw instrumentu i poziom trudności. Spodziewacie się klona Guitar Hero z perkusją? Nic bardziej mylnego. Zobaczcie sami, co Ci ludzie wykombinowali.

Drums Challenge wciela nas w rolę początkującego perkusisty rzucającemu wyzwanie coraz to bardziej doświadczonym muzykom. Zanim jednak przeskoczymy do gameplay'u, przyjrzyjmy się trybom gry. Owych zostało zawartych dwa. Pierwszy to Freeride umożliwiający nam swobodne wybijanie dźwięków. Z samego początku nie mamy zbyt dużo możliwości z powodu niekompletnego sprzętu, lecz ten zdobywamy w czasie przechodzenia trybu kariery. I w ten sposób gładko przeszliśmy do drugiego trybu skupiającego się na, jak wcześniej wspomniałem, rzucaniu wyzwań i pokonywaniu innych perkusistów w grze na tym niełatwym instrumencie.

Dostajemy łącznie 25 rund podzielonych na łatwe, normalne i trudne, lecz z początku wszystkie są zablokowane. Trzeba je po kolei zaliczać, by odblokować dalsze wyzwania. Gatunki muzyczne, do których przyjdzie nam zagrać, nie ograniczają się wyłącznie do jednego - uświadczymy również takie jak Blues, Metal, Reggae, Jazz, Funk, Country... Jednak z początku obowiązkowym do zaliczenia jest samouczek "How to play" - przedstawi nam on podstawowe zagadnienia związane z rozgrywką, które opiszę dokładniej w następnym akapicie. Klawiszologii pewnie się domyślacie - każdy z przycisków na konsoli odpowiada konkretnemu elementowi perkusji. Zostały one przypisane tak, by mniej więcej pasowały pod to, co widzimy na ekranie, dlatego też nie ma problemów z uderzeniem tego, co chcemy.

No dobrze, lecz na czym polega sama rozgrywka? Odbiega ona od gier muzycznych, jakie mieliśmy okazję przez ten cały czas poznać. Nie uświadczymy tutaj żadnych spadających strzałek/kuleczek/prostokątów. W tej grze za to usłyszymy krótki fragment rytmu i naszym zadaniem jest powtórzenie go. Jedyne co dostajemy do pomocy, to podkład muzyczny pozwalający nam wpasować się z prędkością bicia oraz standardowe znaczniki trafienia jak "Perfect / Great / Nice / Wrong / Miss". Niczego więcej. Sprawia to, że produkcja staje się dosyć trudna już od samego początku. Czym się charakteryzuje główny tryb gry? Jak mieliście już okazję wcześniej przeczytać, rzucamy wyzwania perkusistom, co polega na powtarzaniu jakieś liczby sekwencji. Na dole ekranu zamieszczony jest pasek naszej "żywotności". Za dużo niecelnych bić ześle nas z powrotem do menu, a jakiekolwiek trafienie, napełni go, jeśli wcześniej popełniliśmy parę błędów. Jak to w każdej grze bywa podczas zabawy nabijamy licznik punktów, za które następnie jesteśmy nagradzani - w tym przypadku odpowiednim medalem oznaczającym jak dobrze nam poszło. Z początku nie liczcie na najwyższe odznaczenie, nie jest to takie proste, na jakie wygląda.

No dobrze, jedynie z początku jest łatwo. Prosty do wybicia aż nadto schematyczny rytm. Jednakże szybko zaczynają się schody, gdyż gra serwuje nam coraz bardziej skomplikowane kombinacje wymagające więcej przycisków oraz wydłużone rundy przeznaczone na zapoznanie się z fragmentem do zagrania. Pamiętajmy do tego, że produkcja nie wspiera nas żadnym wskazaniem, w który element perkusji mamy następnie uderzyć, przez co wypadnięcie z rytmu bardzo często kończy się szybką przegraną. Czy to nas nie zniechęci? Ciężko powiedzieć. Szczerze, to dużo zależy od typu osoby. Jeżeli komuś nie przeszkadza brak odblokowanych kilku plansz na start i lubi rzeczy pokroju "Simon Game", wpasuje się.

Nie wspomnieliśmy jeszcze o oprawie audiowizualnej. Ciężko cokolwiek zarzucić w tym aspekcie. Grafika 2D prezentuje się schludnie, wyraziście, bez zbędnych, przeszkadzających elementów. Dźwięki tytułowego instrumentu, jakby ktoś się zastanawiał, w każdym z gatunków muzycznych są takie same - przypominają perkusję akustyczną. Muzyka, do której przygrywamy, jest, jak już czytaliście, naprawdę zróżnicowana. Nie doszukamy się jednak jakichkolwiek licencjonowanych kawałków. Wszystkie zostały stworzone na potrzeby gry. Są one przyjemne dla ucha, lecz nie zostaną w pamięci na dłużej.

Jak zauważyliście, nie narzekałem ani nie wychwalałem niczego. Ciężko cokolwiek konkretnego wybrać i pokazać, jako atut / minus produkcji. Wszystko jest ze sobą zgrane, dopasowane tak, jak powinno być. Nic się nie tnie, nie ma opóźnień / laga, nic nie przeszkadza, nic także nie wybija się ponad inne cechy produkcji. Chociaż jest jedna rzecz, lecz sprowadza się to już do samego typu gry. Nie każdemu ten styl słuchania, a następnie powtarzania, może podejść. Lekko irytowało, gdy po wysychaniu fragmentu nie potrafiłem go powtórzyć, ale to już z mojej winy. Nie potrafiłem zapamiętać ani wpasować się w rytm. Czy Wam pójdzie lepiej i wpasujecie się, tego już nie wiem, jednak jeżeli nie macie w co grać i lubicie muzyczne produkcje, możecie spróbować.