Jaka jest najbardziej wymagająca gra na świecie? Tutaj odpowiedzi może paść wiele, jednak jeśli zawęzimy grono potencjalnych kandydatów do slasherów, chyba nikt nie będzie miał wątpliwości, że mowa tu o całej serii Ninja Gaiden. Wraz z premierą PlayStation Vita posiadacze najnowszego handhelda Sony otrzymali możliwość przetestowania Ninja Gaiden Sigma Plus, pierwszej odsłony serii na konsole przenośne. Już na początku uprzedzam jednak weteranów sagi, że jest to tylko lekko rozszerzona edycja wersji z PS3. Cała reszta niech wyciąga z szafy swoje lateksowe kostiumy, katany i obowiązkowo maskę, a z decyzją o ich przywdzianiu wstrzyma się do momentu przeczytania poniższej recenzji gry.

A zatem kolejny rzut rożny dla Anderlechtu. Atmosfera na stadionie nie pozwala wątpić w wagę tego meczu. „Wisło, Ty ma! Wisło, Ty ma! Pokaż światu jak się w piłkę gra!”, okrzyki stają się coraz głośniejsze. Turecki arbiter doliczył tylko trzy minuty, a przecież na zegarze już teraz świetliście mienią się cyfry 94:28. „Dlaczego nie gwiżdżesz?!” – takie myśli kłębią się w głowie każdego kibica, który przybył dziś na stadion przy ulicy Reymonta w Krakowie. Piłka już w narożniku. Lucas Biglia pomału do niej podchodzi. Chociaż to Belgowie gonią wynik, nie spieszą się. Mają świadomość, że dla nich to ostatnia szansa. W polu karnym Wiślaków kompletna jedenastka Brukselczyków. Nawet bramkarz gości przybiegł wesprzeć swą drużynę. Krakowianie zmęczeni, potwornie zmęczeni, ale muszą wytrzymać ten ostatni atak. Biglia bierze rozbieg. Centruje. Piłka w powietrzu. Złapał ją! Złapał! Piłka w rękach Pareiki! Gwizdek sędziego! Koniec meczu! I wrzask czterdziestu tysięcy gardeł. Wrzask radości.

Lubicie trudne gry? Takie, gdzie przejście jej wymaga od nas maksymalnego skupienia, treningu, wyuczenia się plansz, zręczności, cierpliwości? The Impossible Game od FlukeDude, jak można się domyślić po nazwie, powinien taki właśnie być, czyli niemożliwy do skończenia. Ale jednak da się go przejść i nie do końca jest taki, jakie daje o sobie pierwsze wrażenie.

Patrząc na ostatnie i przyszłe premiery gier, możemy zauważyć pewną modę, która już jakiś czas temu opanowała rynek. Kolejna wojna światowa, jakiś wielki akt terroru, niekończące się ataki zombie, najazdy ufoludków, postapokaliptyczne okolice, muskularny bohater etc. Macie już tego dosyć czy całkowicie przeciwnie, czujecie wciąż niedosyt? Jeżeli odpowiedzieliście twierdząco na któreś z tych pytań (szczerze to innej opcji nawet nie mieliście), Grip Games przygotował coś dla Was...

Od samego początku podchodziłem do tego tytułu z lekką rezerwą. Otóż produkcja polegająca na dopasowywaniu przedmiotów do ich cieni... Chociaż sprowadza się to do najprostszego systemu "zrób coś jak najlepiej, a dostaniesz więcej punktów", jakoś mam mieszane uczucia. Nie to, że gry koniecznie muszą posiadać jakiś konkretnie określony i widoczny gołym okiem cel (odkryj, dotrzyj, wyeliminuj, nawet jak to wszystko nie ma końca), lecz dzięki niemu mamy narzucone inne wyzwanie niż uzupełnienie swoim nickiem tabeli zwycięzców. Oczywiście nie oznacza to, że w 3D Twist & Match chodzi jedynie o to drugie, gdyż jest to w gruncie rzeczy niemożliwe. Jakimś sposobem wynik trzeba nabić. Chwila, nie od środka. Przepraszam za to wyrzucenie od razu na głęboką wodę, lecz kwestia "celu" nie daje mi spokoju. Jeżeli jesteście tym wstępem skołowani, ten tekst rozwieje Wam moje powyższe mętnie przedstawione i niedokończone przemyślenia.

Honoru i imienia akademii lotnictwa bronić trzeba. No, nie trzeba, lecz kto jak już tam uważa. Historia rozpoczyna się w momencie nalotu konkurencyjnej szkoły na nasze lotnisko. Po udanym odparciu wrogich sił nie pozostawimy ich odwiedzin bez odzewu i ruszamy tam skąd przybyli zostawiając za sobą wraki setek maszyn... Dobrze, nie jest to może fabuła MiniSquadron, gdyż produkcja nie posiada jakiejkolwiek, lecz całkiem ładnie oddaje ideę udanego debiutu firmy Supermono na platformie PSP.

„Nazywam się Zed Pelin, a to jest moja historia…” - takim tekstem przywitał mnie najnowszy minis od studia Craneballs, Blimp: The Flying Adventures. W przeciągu minuty stałem się pilotem sterowca, który na bliżej nam nieznanej planecie, podobnej do Ziemi, dołącza do ruchu oporu. Teraz pozostaje tylko powstrzymać siły wroga nim będzie za późno. Czas się przekonać, jakich lotów jest ta historia. Gotowi, by po raz kolejny uratować ludzkość? No to jedziemy.